Taras modułowy z betonowych elementów – jak zbudować taras na podwyższeniu bez wylewki

Taras modułowy z betonowych prefabrykatów to podwyższony taras, którego konstrukcję tworzą gotowe elementy betonowe w kształcie litery L, ustawiane na zagęszczonym gruncie i wypełniane kruszywem. Nie ma tu tradycyjnej wylewki ani wsporników – całość powstaje na sucho, a na wierzchu układa się płyty tarasowe lub kostkę brukową. Wysokość tarasu modułowego wynosi zwykle od 40 do ponad 300 cm, a szybki montaż tarasu na sucho zajmuje od 2 do 5 dni roboczych, bo nic nie musi schnąć ani wiązać.

Tyle w skrócie. Jeśli masz dom z wyjściem na ogród sporo powyżej poziomu terenu i zastanawiasz się, jak zrobić taras bez tygodni czekania na beton, poniżej znajdziesz, jak ten system działa, z czego się składa, ile trwa wykonanie tarasu i kiedy naprawdę wygrywa z wylewką.

Czym są tarasy modułowe z betonowych elementów?

System modułowy opiera się na jednej prostej zasadzie: zamiast wylewać płytę i mury oporowe na miejscu, kupujesz gotowe prefabrykaty betonowe i składasz z nich obrys tarasu. Elementy typu L mają pionową ściankę, która tworzy widoczną krawędź tarasu, oraz poziomą stopę, która po zasypaniu kruszywem dociska cały element do gruntu. Im więcej materiału na stopie, tym stabilniej stoi ścianka. Dokładnie tak działa klasyczny mur oporowy, tylko bez szalunków, zbrojenia i betoniarki.

Betonowe prefabrykowane tarasy sprawdzają się przede wszystkim jako taras przydomowy przy domach z podpiwniczeniem lub wysokim parterem, gdzie próg drzwi tarasowych znajduje się 60, 100 czy 150 cm nad ogrodem. To także częsty wybór przy działkach ze spadkiem, gdzie płaski taras trzeba „wyprowadzić” nad skarpą. Coraz częściej tarasy modułowe wykorzystywane są również jako podwyższony taras modułowy przy domach prefabrykowanych i modułowych, bo pasują do nich tempem prac: budynek staje w kilka dni i taras powstaje w podobnym czasie.

Prefabrykaty betonowe typu L i ich rola w konstrukcji

Elementy typu L produkuje się z betonu klasy minimum C30/37, zbrojonego, o wysokości najczęściej 40, 55, 80, 100 i 150 cm. Większą wysokość tarasu modułowego, do ponad 300 cm, uzyskuje się z elementów o większych wymiarach lub przez ustawianie ich w tarasowych stopniach. Szerokość pojedynczego modułu to zwykle 50–100 cm, a grubość ścianki 8–12 cm. Waga jednego elementu o wysokości 100 cm to około 150–250 kg, więc do rozstawienia potrzebujesz koparki z zawiesiem, minikoparki albo HDS-u. Ręcznie ułożysz tylko najniższe moduły.

W konstrukcji prefabrykaty pełnią dwie funkcje naraz. Po pierwsze wyznaczają obrys i wysokość tarasu, czyli zastępują ławę fundamentową i ściany. Po drugie są barierą dla kruszywa, którym wypełnia się wnętrze. Do wyboru masz elementy z gładkim licem, z fakturą łupanego kamienia albo płukanego kruszywa. Narożniki i zakończenia są zwykle dostępne w tym samym wykończeniu, dzięki czemu krawędź tarasu wygląda jednolicie.

Taras na podwyższeniu bez tradycyjnej wylewki

Podwyższony taras modułowy różni się od wylewanego przede wszystkim tym, jak przenosi obciążenie. W tarasie na wylewce ciężar płyt, mebli i ludzi trzyma zbrojona płyta betonowa oparta na ścianach lub słupach. W systemie modułowym nośna jest zagęszczona podbudowa z kruszywa, a prefabrykaty tylko trzymają ją w ryzach. Dlatego przy podwyższonym tarasie modułowym jakość zagęszczenia ma większe znaczenie niż sam beton. Dobrze zagęszczony tłuczeń praktycznie nie osiada, źle zagęszczony będzie pracował przez pierwsze dwa, trzy sezony.

Jak zbudować taras na podwyższeniu bez wylewki krok po kroku?

Kolejność prac jest zawsze taka sama, a najwięcej błędów pojawia się na dwóch etapach: przy podbudowie pod prefabrykaty i przy zagęszczaniu wnętrza.

1. Wyznacz obrys i wysokość. Ustal poziom gotowej nawierzchni na podstawie progu drzwi tarasowych – nawierzchnia powinna leżeć 1–2 cm poniżej progu. Od tej wartości odejmij grubość płyt i podsypki, a wyjdzie Ci wysokość górnej krawędzi elementów L. Obrys wytycz sznurkiem i palikami, dodając 5–10 cm zapasu na rozstaw modułów.
2. Zdejmij humus i przygotuj podbudowę pod prefabrykaty. Usuń warstwę urodzajną (zwykle 20–30 cm) na całej powierzchni tarasu. Pod linią prefabrykatów wykop rów szerokości stopy elementu plus 20 cm i wypełnij go zagęszczonym kruszywem łamanym 0–31,5 mm warstwą 20–30 cm. Przy tarasach powyżej 150 cm lub słabym gruncie producenci zalecają wylanie pod elementami chudego betonu C8/10 grubości 10–15 cm.
3. Ustaw elementy typu L. Moduły stawia się stopą do wewnątrz tarasu, jeden przy drugim, ze szczeliną 5–10 mm. Każdy element wypoziomuj w obu kierunkach i sprawdź prostą linię krawędzi. Narożniki wykonuje się z elementów narożnych albo przez docięcie stopy szlifierką z tarczą diamentową.
4. Ułóż geowłókninę i drenaż. Od strony wewnętrznej przy ściankach rozłóż geowłókninę separacyjną, która nie dopuści do wymywania drobnych frakcji. Jeśli taras przylega do ściany domu, między kruszywem a ścianą zostaw folię kubełkową lub warstwę izolacji, a przy fundamencie ułóż rurę drenarską fi 100 mm ze spadkiem do studzienki lub rozsączania.
5. Zasyp wnętrze kruszywem warstwami. Wypełniaj taras kruszywem łamanym 0–31,5 lub 0–63 mm warstwami po 20–30 cm i każdą warstwę zagęszczaj zagęszczarką płytową o masie minimum 100–150 kg. Nigdy nie sypie się całości naraz. Ostatnie 10–15 cm wykonaj z drobniejszego kruszywa 0–31,5 mm, żeby uzyskać równą powierzchnię.
6. Wykonaj podsypkę piaskowo-cementową. Na zagęszczonym kruszywie rozłóż podsypkę z piasku i cementu w proporcji 4:1 lub 5:1, grubości 3–5 cm, ściągniętą łatą po prowadnicach. Uformuj spadek 1,5–2% w kierunku od domu, żeby woda odpływała na zewnątrz.
7. Ułóż nawierzchnię. Na podsypce układa się płyty tarasowe lub kostkę brukową z zachowaniem fug 3–5 mm przy płytach i 2–3 mm przy kostce. Nawierzchnię zagęść zagęszczarką z nakładką gumową, a fugi wypełnij piaskiem lub fugą polimerową.
8. Zamontuj balustradę i schody. Przy różnicy poziomów powyżej 0,5 m przepisy wymagają barierki ochronnej, w domach jednorodzinnych o wysokości minimum 0,9 m. Słupki mocuje się kotwami chemicznymi do prefabrykatów albo osadza na stopach fundamentowych z boku tarasu. Taras ze schodami wykonuje się z betonowych stopni blokowych lub z niższych elementów L, ustawionych kaskadowo.

Wszystkie te prace prowadzi się na sucho. Nie ma szalunków, zbrojenia, betonowania ani 28 dni czekania na wytrzymałość betonu. Jedyny element mokry to zaprawa pod ewentualne kotwy balustrady, a ona wiąże w ciągu doby.

Ile trwa montaż tarasu modułowego?

Powierzchnia tarasu modułowego rzędu 20–30 m² i wysokość do 100 cm to dla ekipy dwóch, trzech osób z minikoparką 2–3 dni pracy. Wyższe konstrukcje, z drenażem przy fundamencie i schodami, zajmują 4–5 dni. Wykonanie tarasu w takim tempie jest możliwe tylko dlatego, że żaden etap nie czeka na wiązanie betonu. Dla porównania wykonanie tarasu wylewanego na tej samej działce to 3–5 tygodni, jeśli policzyć wykopy, szalunki, betonowanie, wiązanie betonu, izolację i dopiero potem układanie nawierzchni.

Zalety betonowych tarasów modułowych

Zalety tarasów modułowych sprowadzają się do trzech rzeczy: czasu, kosztu i wyglądu. Warto jednak rozumieć, skąd te przewagi się biorą, bo nie w każdej sytuacji są tak samo duże.

Oszczędność czasu: montaż na sucho w parę dni

Szybki montaż tarasu wynika z tego, że wszystkie elementy nośne przyjeżdżają gotowe. Kupujesz je z konkretnymi parametrami i wiesz, co dostaniesz. Prace można prowadzić także późną jesienią i wczesną wiosną, kiedy betonowanie jest ryzykowne z powodu przymrozków. Dla wielu osób ważne jest też to, że taras jest gotowy do użytku tego samego dnia, w którym kończy się układanie nawierzchni. Wśród walorów tarasu modułowego to właśnie tempo prac najczęściej przesądza o wyborze.

Zmniejszenie kosztów w porównaniu do wylewek i wsporników

Koszt tarasu modułowego zależy przede wszystkim od wysokości, bo ona decyduje o wielkości prefabrykatów i ilości kruszywa. Orientacyjnie, dla tarasu 25 m² o wysokości 100 cm:

Taras wylewany o tej samej powierzchni i wysokości, ze ścianami oporowymi, płytą zbrojoną, izolacją przeciwwodną i nawierzchnią, to zwykle 25 000–40 000 zł. Taras na wspornikach z konstrukcją stalową i deską kompozytową kosztuje podobnie albo więcej, a przy wysokości powyżej metra wymaga już projektu konstrukcyjnego. Różnica na korzyść modułów rośnie wraz z wysokością, bo prefabrykat o wysokości 150 cm jest droższy od 100 cm o kilkadziesiąt procent, a ściana oporowa wylewana na tej wysokości potrafi kosztować dwa razy tyle.

Modernistyczny design i estetyka surowego betonu

Surowy beton dobrze wygląda przy domach o prostej bryle, elewacjach z tynku, drewna lub blachy. Gładkie lico prefabrykatów daje efekt betonu architektonicznego bez kosztów szalunków systemowych. Jeśli wolisz cieplejszy wygląd, wybierz elementy z fakturą łupanego kamienia, a na wierzchu płyty w odcieniach beżu lub grafitu. Taras z palisadami betonowymi obsadzonymi wzdłuż krawędzi albo z trawami ozdobnymi to dobry sposób, żeby złagodzić surową ściankę, jeśli nie odpowiada Ci taki wygląd. Taras z palisadami można też wykonać w całości z palisad zamiast elementów L, ale tylko do wysokości około 60 cm.

Do zalet tarasów modułowych zalicza się też łatwość rozbudowy. Sam system nie zamyka Ci drogi do zmian po kilku latach, co przy wylewce jest praktycznie niemożliwe bez kucia.

Taras modułowy vs. tradycyjna wylewka betonowa – porównanie

Warto tu zwrócić uwagę na jedną rzecz. Wylewka wciąż ma sens, gdy pod tarasem planujesz pomieszczenie, na przykład schowek na narzędzia, albo gdy taras ma być stropem nad garażem. Moduły wypełnione kruszywem takiej przestrzeni nie dają.

Wykończenie tarasu modułowego – co położyć na kruszywie?

Wykończenie tarasu modułowego to etap, na którym masz największą swobodę, bo podsypka piaskowo-cementowa przyjmie niemal każdą nawierzchnię układaną na sucho. W praktyce wybór sprowadza się do kilku wariantów, a każdy z nich inaczej wpływa na to, ile ostatecznie kosztuje wykończenie tarasu modułowego.

Taras z kostką brukową. Kostka brukowa to najtańsze i najłatwiejsze w naprawie wykończenie. Grubość 6 cm w zupełności wystarczy, bo po tarasie nie jeżdżą samochody. Taras z kostką brukową dobrze wygląda przy domach w tradycyjnym stylu, przy nowoczesnej bryle lepiej sprawdzą się duże formaty.

Płyty betonowe i gresowe. Płyty tarasowe betonowe 60 × 60 lub 80 × 80 cm o grubości 4–5 cm to najczęstszy wybór. Gres 2 cm układa się tak samo, ale wymaga bardzo równej podsypki. Wybierając płyty, sprawdź dwie rzeczy: antypoślizgowa płyta o klasie minimum R11 jest bezpieczniejsza przy deszczu, a wodoodporna płyta o niskiej nasiąkliwości (poniżej 5%) nie będzie pękać po mrozie. Antypoślizgowa płyta betonowa z fakturą płukaną łączy obie cechy.

Taras z elewacyjnymi płytkami. Jeśli elewacja domu jest wykończona płytkami klinkierowymi lub kamiennymi, taras z elewacyjnymi płytkami na ściankach prefabrykatów pozwala „związać” taras z budynkiem. Płytki klei się na klej mrozoodporny C2 bezpośrednio do betonu, po wcześniejszym zagruntowaniu lica. Taras z elewacyjnymi płytkami wymaga jednak starannego wykonania obróbki górnej krawędzi, żeby woda nie wchodziła za okładzinę.

Deska tarasowa na legarach. Na zagęszczonym kruszywie można ułożyć legary aluminiowe lub kompozytowe, a na nich deskę. Taras z materiału kompozytowego nie wymaga olejowania i nie sinieje. Taras z drewna teakowego wygląda szlachetniej, ale co rok, dwa lata trzeba go zabezpieczać. W obu wariantach zaplanuj przestrzeń wentylacyjną 3–5 cm pod deską i wykończenie krawędzi listwą. Taras z maskownicami bocznymi, czyli listwami zakrywającymi legary i przekrój deski, wygląda o wiele porządniej niż odsłonięta konstrukcja. Taras z maskownicami bocznymi w kolorze deski jest też łatwiejszy w utrzymaniu, bo pod nawierzchnię nie wpadają liście. Jeśli chcesz mieć taras z materiału kompozytowego, wybieraj deski pełne, a nie komorowe, bo lepiej znoszą obciążenie mebli.

Niezależnie od tego, jaką nawierzchnię wybierzesz, wykończenie tarasu modułowego zaczyna się od sprawdzenia spadku podsypki. Nawierzchnia ma odprowadzać wodę od domu, a nie w jego stronę.

Taras z dodatkowymi modułami – rozbudowa, schody, barierki

Prefabrykowane tarasy mają jedną cechę, której nie doceniasz na etapie budowy, a docenisz po kilku latach. Taras z dodatkowymi modułami można stworzyć w każdej chwili: dostawiasz kolejne elementy L, zasypujesz i układasz nawierzchnię. Nie ma dylatacji, pękania na łączeniu ani problemu z różnicą poziomów.

Taras ze schodami. Zejście do ogrodu robi się ze stopni blokowych betonowych o wymiarach zwykle 35 × 15 cm na stopień, ustawianych na zagęszczonym kruszywie. Taras ze schodami po całej szerokości jednego boku wygląda lekko i jest wygodniejszy niż wąskie schodki w narożniku. Jeśli wysokość przekracza 100 cm, schody warto zaprojektować od razu, bo późniejsze dostawianie wymaga rozbiórki fragmentu obrysu.

Taras z barierkami ochronnymi. Przy wysokości powyżej 0,5 m barierka jest wymagana przepisami, przy niższej to kwestia wygody i bezpieczeństwa dzieci. Taras z barierkami ochronnymi montowanymi do prefabrykatów wymaga kotew chemicznych M10–M12 wklejanych w ściankę, w odległości minimum 8 cm od krawędzi. Alternatywą są słupki osadzone w stopach betonowych na zewnątrz obrysu, wtedy taras z barierkami ochronnymi nie obciąża samych elementów L. Do wyboru masz stal ocynkowaną malowaną proszkowo, szkło hartowane na słupkach lub balustradę ze stali nierdzewnej.

Taras z podestami. Jeśli działka ma spadek, zamiast jednego wysokiego tarasu możesz zaaranżować taras z podestami na dwóch lub trzech poziomach, połączonych krótkimi schodami. Taras z podestami rozbija dużą bryłę na mniejsze przestrzenie wypoczynkowe: jedna pod stół i grill, druga pod leżaki, trzecia przy ogrodzie.

Taras pod jacuzzi. Wanna z wodą i czterema osobami waży 1,5–2,5 t, czyli około 400–600 kg/m². Taras pod jacuzzi na zagęszczonym kruszywie przenosi takie obciążenie bez problemu, o ile podbudowa była zagęszczana warstwami. Pod samą wannę wylej niewielką płytę betonową 10–15 cm w miejscu nawierzchni, a taras pod jacuzzi doposaż w odpływ i doprowadzenie prądu przed zasypaniem, bo później trudno przeprowadzić instalacje przez kruszywo.

Zastosowania tarasu modułowego – nie tylko przy domu

Zastosowania tarasu modułowego z prefabrykatów betonowych wykraczają poza taras przydomowy. Ten sam system stosuje się jako podest przy domkach letniskowych, jako taras z dodatkowymi modułami przy pensjonatach oraz jako mur oporowy z wykorzystaniem górnej powierzchni pod ścieżkę lub miejsce na leżaki. Tarasy modułowe wykorzystywane w ten sposób pełnią jednocześnie rolę umocnienia skarpy. Tarasy modułowe wykorzystywane są też przy domach szeregowych, gdzie tylna część działki leży kilkadziesiąt centymetrów poniżej poziomu salonu.

Pod hasłem „taras modułowy” znajdziesz w sklepach również zupełnie inne rozwiązania i warto je od siebie odróżniać, bo tarasy modułowe wykorzystywane w gastronomii czy na eventach to nie to samo, co konstrukcja z elementów L.

Taras modułowy AluDeck i inne podesty na konstrukcji aluminiowej

Taras modułowy AluDeck to składane platformy o wymiarach zwykle 1 × 2 m z regulowanymi nogami, przeznaczone głównie jako taras eventowy, taras dla gastronomii albo taras sezonowy przy domku letniskowym. Konstrukcja aluminiowa jest lekka, dwie osoby rozkładają taras z podestami 3 × 2 m w godzinę, a jesienią zwijają go do garażu. Regulowane nogi tarasu pracują w zakresie od kilkunastu do kilkudziesięciu centymetrów, więc konstrukcja aluminiowa dobrze radzi sobie z nierównym gruntem, ale nie zastąpi tarasu na wysokości 150 cm przy domu. Konstrukcja aluminiowa nie rdzewieje i nie wymaga konserwacji, co przy sprzęcie rozkładanym co sezon ma znaczenie. Taras dla gastronomii na takich podestach ma jeszcze jedną zaletę: można go rozstawić na chodniku lub parkingu bez ingerencji w nawierzchnię, co przy ogródku sezonowym bywa warunkiem zgody zarządcy. Regulowane nogi tarasu pozwalają wtedy wypoziomować taras dla gastronomii nawet na chodniku ze spadkiem.

Taras modułowy GUMI – modułowe deski na gotowym podłożu

Taras modułowy GUMI to zupełnie inna kategoria. Modułowe deski GUMI z materiału kompozytowego montuje się bez ekipy na istniejącym, twardym podłożu: betonie, kostce, dachu balkonu. Deski GUMI łączy się na zatrzaski, dzięki czemu taras modułowy GUMI można rozłożyć i zwinąć w kilkadziesiąt minut. To wykończenie nawierzchni, a nie konstrukcja nośna. Taras modułowy GUMI dobrze sprawdza się na balkonie, przy basenie i jako taras pod jacuzzi na istniejącej płycie, gdzie potrzebna jest wodoodporna, lekka i szybko schnąca powierzchnia z antypoślizgową płytą lub deską. Antypoślizgowa płyta w tym systemie ma fakturę ryflowaną i odprowadza wodę przez szczeliny.

Prefabrykaty betonowe typu L to jedyny z tych systemów, który tworzy stałą, pełnowymiarową konstrukcję tarasu na podwyższeniu. Pozostałe dwa mogą go co najwyżej wykończyć: nic nie stoi na przeszkodzie, żeby na kruszywie zamiast płyt betonowych ułożyć taras modułowy GUMI albo taras z materiału kompozytowego na legarach.

Na co zwrócić uwagę przy projektowaniu tarasu modułowego?

Projekt tarasu na prefabrykatach warto zrobić na kartce, zanim zamówisz elementy, bo zwrot betonowych modułów o wadze kilkuset kilogramów jest w praktyce niemożliwy.

Powierzchnia tarasu modułowego. Dostosuj długość boków do szerokości modułów, żeby uniknąć docinania. Jeśli elementy mają 100 cm szerokości, obrys 6 × 4 m wychodzi bez cięcia, a 6,3 × 4,2 m już nie. Sensowna powierzchnia tarasu modułowego dla czteroosobowej rodziny to 20–30 m²; poniżej 12 m² trudno zaaranżować taras tak, żeby zmieścił stół i leżaki. Zanim zamówisz elementy, warto też zaaranżować taras pod kątem nasłonecznienia: zachodnia strona domu daje popołudniowe słońce, południowa wymaga zadaszenia.

Wysokość tarasu modułowego. Wysokość tarasu modułowego ustala próg drzwi, nie Twoje preferencje. Powyżej 100 cm zaplanuj barierkę w cenie, powyżej 150 cm sprawdź nośność gruntu i rozważ podbudowę z chudego betonu pod elementami. Przy wysokości tarasu modułowego 200–300 cm producent zwykle wymaga opinii konstruktora.

Odwodnienie. Taras przy ścianie domu bez drenażu to najczęstsza przyczyna wilgoci w piwnicy. Woda z kruszywa musi mieć gdzie odpłynąć.

Formalności. Przydomowy taras naziemny o powierzchni do 35 m² nie wymaga pozwolenia ani zgłoszenia. Większa powierzchnia tarasu modułowego oznacza zgłoszenie w starostwie. Przy konstrukcjach na wysokości kilku metrów urząd może potraktować mur oporowy jako osobny obiekt, dlatego przy tarasach powyżej 2 m warto zapytać w wydziale architektury przed rozpoczęciem prac.

Rozbudowa. Zostaw w projekcie tarasu miejsce na taras z dodatkowymi modułami: dostawienie podestu, zejście do ogrodu z drugiej strony albo pergolę. Projekt tarasu, w którym instalacje elektryczne i wodne przewidziano od razu, oszczędza późniejsze kucie nawierzchni. Dobry projekt tarasu uwzględnia też miejsce na zagęszczarkę i wjazd minikoparki, bo bez tego szybki montaż tarasu zamienia się w tydzień noszenia kruszywa taczką.

Najczęstsze pytania o taras modułowy

Czy taras modułowy z prefabrykatów można zbudować samodzielnie? Częściowo tak. Wytyczenie, podbudowa, zasypywanie i układanie nawierzchni to prace, które wykonasz sam, jeśli masz dostęp do zagęszczarki. Do ustawiania elementów wyższych niż 55 cm potrzebujesz sprzętu do podnoszenia, więc ten etap wykonania tarasu najczęściej zleca się firmie z minikoparką.

Jak wysoki może być taras na elementach L? Standardowo od 40 do 150 cm z pojedynczych elementów. Wyższe tarasy, do ponad 300 cm, buduje się z większych prefabrykatów lub w układzie schodkowym, zwykle po konsultacji z konstruktorem.

Czy kruszywo pod tarasem nie osiada? Prawidłowo zagęszczone warstwami po 20–30 cm osiada minimalnie i tylko w pierwszym sezonie. Problemy pojawiają się wtedy, gdy ktoś zasypie taras jedną warstwą i zagęści tylko wierzch.

Jaka nawierzchnia jest najlepsza na taras modułowy? Płyty betonowe dużego formatu o grubości 4–5 cm leżą najstabilniej na podsypce. Kostka brukowa jest tańsza i łatwiejsza w naprawie. Taras z drewna teakowego lub kompozytu na legarach to opcja dla osób, które chcą cieplejszej powierzchni pod stopami.

Czy taras modułowy nadaje się do domu prefabrykowanego lub modułowego? Tak, i w praktyce pasuje do niego najlepiej. Taras przy domu modułowym wykonuje się już po posadowieniu budynku, gdy znasz dokładny poziom progu, a technologia na sucho pozwala zamknąć całość w tygodniu. Prefabrykowane tarasy i dom prefabrykowany to pod względem logistyki idealne rozwiązanie: obie dostawy można zaplanować w tym samym tygodniu.

Ile kosztuje taras modułowy za metr kwadratowy? Przy wysokości około 100 cm z robocizną wychodzi 550–1000 zł/m². Im większa powierzchnia i niższy taras, tym cena za metr niższa, bo koszt prefabrykatów rozkłada się na więcej metrów.

Czy taras z podestami aluminiowymi to to samo, co taras z prefabrykatów? Nie. Podesty na konstrukcji aluminiowej z regulowanymi nogami tarasu to rozwiązanie sezonowe i przenośne, a prefabrykowane tarasy z elementów L to stała budowla. Jeśli potrzebujesz tarasu na kilka miesięcy albo na jedno wydarzenie, podesty to idealne rozwiązanie. Jeśli budujesz taras na 30 lat, wybierz beton.

Taras modułowy z betonowych elementów typu L to dobre rozwiązanie, gdy potrzebujesz trwałego tarasu na podwyższeniu i nie chcesz czekać miesiąca na wiązanie betonu. Zadbaj o podbudowę pod prefabrykatami, zagęszczaj kruszywo warstwami, wykonaj drenaż przy ścianie domu i nie oszczędzaj na podsypce piaskowo-cementowej. Jeśli te cztery rzeczy zrobisz porządnie, szybki montaż tarasu nie odbije się na jego trwałości: budowa tarasu zajmie kilka dni, a posłuży on tyle samo lat co wylewany.